Çocuklarda Agresif Davranışları Anlamak
Çocuğunuzun davranışlarının kalbinizi ısıttığı birçok zaman vardır. Ancak, muhtemelen sizi sinirlendirdiği zamanlar da oluyordur. Yürümeye yeni başlayan veya okul öncesi çağındaki bir çocuk, öfkesini barışçıl bir şekilde ifade etme özdenetiminden yoksun olabilir ve bu yüzden öfkesini vurma veya ısırma davranışlarıyla gösterebilir.
Ara sıra ortaya çıkan öfke nöbetleri sırasında çocuğunuzun davranışını şekillendirmek için yapabileceğiniz bazı şeyler vardır.
Agresif Davranışları Yönetmek İçin 10 Etkili Yöntem
1. Ev kurallarını öğretin.
Çocuklar, onlara öğretilene kadar evin kurallarını bilmezler. Bu yüzden, bu sizin önemli ebeveynlik sorumluluklarınızdan biridir. Yürümeye yeni başlayan çocuklar genellikle dokunmaya ve keşfetmeye ilgi duyarlar. Bu nedenle, ortada değerli eşyalarınız varsa, onların yerlerinde bir düzenleme yapmayı düşünebilirsiniz. Evinizde, çocuğunuzun kitap ve oyuncaklarla rahat bir şekilde oynayabileceği ayrı bir bölüm oluşturabilirsiniz. Çocuklar önemli bir kuralı çiğnediğinde, neyi yanlış yaptıklarını tam olarak anlayabilmeleri adına, gereken uyarı davranışın hemen ardından yapılmalıdır.
2. Tehdit etmekten daha iyi çözümler vardır.
İstenen davranışları olumlu bir şekilde pekiştirmek ve alternatif davranışlar öğretmek, çocuklara “Dur yoksa…” demekten daha etkilidir. Onlara bir dahaki sefere sinirlendiklerinde, hangi kelimeleri kullanmaları gerektiğini söyleyin.
3. Dikkat dağıtıcı, sağlıklı yollar deneyin.
Çocuğunuza yanıt vermenin başka yollarını öğretirken, zaman zaman dikkatini dağıtmakta veya başka bir yaklaşım denemekte yanlış bir durum yoktur. Örneğin, odağını kasıtlı olarak değiştirmekte yanlış bir şey yoktur. Ancak, farklı davranması için ona tatlı atıştırmalıklar sunarak “rüşvet” vermemeniz gerekir.
4. “Kendini kontrol et.” Deseniz de henüz uygulayamazlar.
Unutmayın ki, küçük çocukların çok az öz kontrolü vardır. Bu yüzden, kızgın olduklarında tekmelemeyi, vurmayı veya ısırmayı değil, duygularını kelimelerle ifade etmeyi öğretmenize ihtiyaçları vardır.
5. “Birbirimize zarar vermiyoruz.”
Çocuğunuz oyun arkadaşlarıyla anlaşmazlıklar yaşadığında dikkatli bir şekilde denetleyin. Yaşanılan anlaşmazlık küçükse, mesafenizi koruyun ve çocukların kendi başlarına çözmelerine izin verin. Ancak, çocuklara durmaları söylendikten sonra bile devam eden fiziksel bir kavga yaşandığında veya bir çocuk kontrol edilemez bir öfke içindeyken diğerine saldırdığında müdahale etmeniz gerekir. Bu gibi durumlarda çocukları ayırın ve sakinleşene kadar ayrı tutun. Kavga aşırı şiddetliyse, oyun zamanını bitirmeniz gerekebilir. Kavgayı kimin “başlattığının” önemli olmadığını açıkça belirtin ve birbirine zarar vermenin hiçbir mazereti olamayacağını söyleyin.
6. Çocuğunuza savaşmak yerine kelimelerle çözmeyi öğretin.
Çocuğunuza sert bir ses tonuyla “hayır” demeyi, sırtını çevirmeyi veya uzlaşmayı öğretin. Örnek olarak, çocuğunuza problemleri fiziksel şiddetten daha etkili ve daha medeni bir şekilde, kelimelerle çözmeyi öğretmelisiniz.
7. “Harika bir iş çıkardın!”
Çocuğunuzun doğru davranışlarını övün. Vurmak, tekmelemek veya ısırmak yerine bu taktikleri kullandığında ne kadar “olgun” davrandığını belirtin. Çocuğunuzun kibar ve nazik olduğunu gördüğünüzde, davranışını her zaman pekiştirin ve övün.
8. Mola vermekten çekinmeyin.
Çocuğunuz uygunsuz bir davranış sergilediğinde bir mola vermenin yanlış bir tarafı yoktur ve bu yöntem, bir yaşından küçük çocuklarda kullanılabilir.
9. Öfkenizi kontrol edin.
Her zaman çocuğunuzun yanında kendi davranışlarınıza dikkat edin. Ona uygun davranışı öğretmenin en iyi yollarından biri, kendi öfkenizi kontrol etmektir. Öfkenizi sessiz, barışçıl yollarla ifade ederseniz, çocuğunuz muhtemelen sizi örnek alacaktır.
10. Güçlü kalın.
Çocuğunuzu disipline etmeniz gerekiyorsa, bunun için kendinizi suçlu hissetmeyin. Çocuğunuz karışık duygularınızı hissederse, başından beri haklı olduğuna ve “kötü” olanın siz olduğunuza kendini ikna edecektir. Çocuğunuzu disipline etmek zor olsa da ebeveynliğin gerekli bir parçasıdır ve bu konuda suçlu hissetmek için hiçbir neden yoktur. Çocuğunuzun hatalı olduğunu anlaması, eylemlerinin sorumluluğunu üstlenmesi ve sonuçları kabul etmeye istekli olması önemlidir.
Disiplin ve ceza arasındaki fark nedir?
Birçok ebeveyn disiplin ve cezanın aynı şey olduğunu düşünür ancak aynı değildir.
• Disiplin, bir öğretme ve iyi bir ebeveyn-çocuk ilişkisi geliştirme yoludur. Disiplin verdiğinizde, davranışını iyileştirmek amacıyla çocuğunuza sert bir tonda verdiğiniz talimatın yanında övgü de vermelisiniz.
• Ceza, çocuğunuz bir şey yaptığında veya yapmadığında kötü bir tepki verdiğiniz olumsuz bir durumdur. Ceza disiplinin bir parçasıdır, ancak sadece küçük bir parçasıdır.
Üç yaşına ve bazen daha sonraya kadar çocuklar ceza kavramını anlamazlar. Sınır koymak, cezalandırmaktan çok daha iyi bir yaklaşımdır; çoğu çocuk net, sakin ve kararlı sınır belirlemeye daha olumlu bir tepki verecektir.
Ne Zaman Uzmana Başvurulmalıdır?
Uyarı işaretlerinden en önemlisi yaşanan öfke patlamalarının sıklığıdır. Çocuğunuz birkaç haftadan daha uzun bir süre boyunca alışılmadık şekilde agresif görünüyorsa ve davranışlarıyla kendi başınıza baş etmekte zorlanıyorsanız, bir uzmana veya çocuğunuzu yakından tanıyan doktoruna danışabilirsiniz. Diğer uyarı işaretleri ise şunları içerir:
- Kendisini veya başkalarını fiziksel yaralama
- Size veya diğer yetişkinlere saldırma
- Komşular ya da okul tarafından eve gönderilmek ya da oyundan men edilmek
Kaynak
https://www.healthychildren.org/English/ages-stages/toddler/Pages/Aggressive-Behavior.aspx
